ηρθαν παλι αυτες οι ωρεσ που μοιαζουν να μην προχωραν.
ειναι σαν λουλουδια απο καιρο πεθαμενα.
καποιος εβλεπε τον χρονο σαν λουλουδια.τωρα και εγω μαζι του.
λενε πως ο καιρος αυτων των ημερων δειχνει τον καιρο ολου του χρονου.
ελπιζω οχι και πιο μεσα.
εδω ειμαι απλα ενας θεατης.
ειμαι και παλι στη θεση αυτου που περιμενει.
περιμενω να ερθει και δεν προχωραω μονη μου καθολου.
δεν γινεται να γυρισω την πλατη μου γιατι θα χασω τα παντα.και εκεινα θα με χασουν.
αυτος ο δρομοσ ομωσ ειναι αδειος.
ισως πρεπει να κανω ενα βημα.
κι υστερα αλλο ενα.
κι αλλο.
ειναι δυσκολο να βγεισ απο αυτη τη θεση.
κι ομως.
ειναι μονο ενα βημα.
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment